دندان پزشک کاذب

باقی عکسهای فتوبلاگ را ببینید (i am dentist)

به یک دندانپزشک باتجربه یا بی تجربه، کور یا بینا، کچل یا مودار، یک دست یا بی دست نیازمندیم

شرحی بر این آگهی: در کشور ما به‌جر دندان‌پزشکان، صنف محترم دیگری نیز به صورت غیر قانونی، به ارائه خدمات دندان‌پزشکی به ملت شهیدپرور مشغول‌اند؛ دندان‌پزشکان تجربی. از انجا که این صنف محترم به صورت زیرزمینی و دور از چشم ماموران وزارت بهداشت کار می‌کنند معمولا تلاش دارند تا در حاشیه نام و تابلوی یک دندان‌پزشک بساط به فعالیت بپردازند.

از وقتی به تکنولوژی موبایل دوربین‌دار مجهز شدم شروع کردم به عکاسی از بیماران کودک‌ و گه‌گاه بزرگ‌سالم. به صرافت افتاده‌ام حاصل این سه سال عکاسی را آرام آرام در این فتوبلاگ (I Am Dentist) منتشر کنم.

وقتی یک دختر دبیرستانی بتواند در زیرزمین خانه‌اش با کنار هم چیدن چند تا دیگ و قابلمه انرژی هسته‌ای تولید کند؛ چرا نباید به افتخار این خلاقیت اسم دبیرستانمان را نگذاریم انرژی‌ هسته‌ای؟

عکس از همشهری محله

مرد بقال از من پرسید: چند مَن خربزه، نسیه، می‌خواهی؟
من از او پرسیدم: دل خوش سیری چند؟

پ.ن: دیدن این اگهی در روزنامه اعتماد ملی مرا به این فکر انداخت که وقتی ما قرار است کلی محصول و شرکت و موسسه را به اتهام اینکه در تلویزیون ایران اگهی پخش می‌کنند، تحریم کنیم؛ چرا سردمداران این جنبش نباید از پول یک آگهی چند کادره، با این مضمون، در روزنامه‌شان بگذرند؟

از سرنوشت بیمار اطلاعی در دست نیست!

این عکس چسبیده به یک ای میل به دستم رسید. بیشتر از همه من را یاد میثم انداخت که ارواح عمه اش دکتر شده است و طبابت میکند. خدا را شکر که طرحش را در تربت میگذراند شاید به دست با برکت او نسل تربتی جماعت از روی زمین گم و گور شود.

اگر تصویر را نمی بینید اینجا کلیک کنید

علاقه مفرط مرا به ژست های ژانگولر جلوی دوربین هیچ کسی جدی نگرفت جز آرمان انزان‌پور که حالا با یکی از همین ژست‌های ژانگولر در دوسالانه عکس ایران پذیرفته شده است.

ماجرا مربوط به زمان مرگ مرتضی ممیز و تشیع جنازه‌اش در خانه هنرمندان است که دو عکاس‌ جو گیر برای پوشش بهتر مراسم از یک باجه تلفن عمومی بالا رفته بودند.

+ عکس در نمای بزرگ‌تر

+ باقی عکس‌های دوسالانه در سایت عکاسی‌دات‌کام

روزگاری نه چندان دور عشق معنای دیگری داشت

عکس ها بد جور پای این مطلب وبلاگ کلیک و دوران جهان می نشیند:

همکارمان مي گفت : گذرمان به بيمارستان افتاد. منتظر دکتر بوديم. کودکي حدودا دو ساله را ديدم که سرتا پاي بدنش باندپيچي شده است و کنار او مردي نشسته گريه کنان بر سرش مي زند و خود را لعنت مي فرستد و مي گويد :”من احمق ؛ من نفهم و …” کنجکاو شده پيش رفته و پرسيدم چه شده است؟ گفت : من احمق ؛ ديشب داشتم  با بچه ام بازي مي کردم . او را بالا پرت کردم در همين لحظه برق رفت و من ديگر او نتوانستم ببينم و اين بروز اين بچه بي گناه آمده است.

عکس ها در اندازه اصلی 3 2 1 

امتداد صحبت های پست قبلی مرا به صرافت انداخت گشتی در آرشیو عکس هایم بزنم و چند ایده تبلیغاتی ناب برای معرفی محصولات بهداشتی دهان و دندان را از میان آنها بیرون بکشم. شاید نمونه های دیگری هم یافتم و به این مجموعه اضافه کردم.

دندانی که در تاریکی یک رینگ بوکس مثل مروارید می درخشد

 

اگر از خمیردندان سفیدکننده اکوآفرش استفاده می کنید، یادتان باشد شب ها دهانتان را بپوشانید

قرار گرفتن دو ردیف شش تایی از پنجره های روشن جلوه خمیردندان سفید کننده کلگیت را در نظر عابران دو چندان می کند

 

به نظر فحوای این تبلیغ معرفی آدامسی است که می تواند سفیدکننده باشد، اما شما باور نکنید

خدا را شکر که مردم ما خمیردندان اکوآفرش استفاده نمی کنند وگرنه دندانپزشکان بیکار می شدند

حواستان باشد مسواک های قابل انعطاف اکوآفرش را فقط وارد دهانتان کنید

ماسک های خلاقانه ای که دندان پزشک را در نظر کودکان از یک هیولا تبدیل به یک دلقک می کند

این تصویر فعلا در حد کاریکاتور است و می توانید در مواجهه با ان لبخند بزنید اما وقتی شنیدم دانشجویان رزیدنت دانشکده دندان پزشکی مشهد مدتی است مجبور شده اند شلوار لی نپوشند و با لباس آستین کوتاه به دانشکده وارد نشوند در مورد آینده به شک افتاده ام.

پ.ن: انتشار مجدد این تصاویر در سایت های دیگر بلامانع است" البته با رعایت حق کپی رایت