میان تمام کسانی که مقاله علمی برای مخاطب عام روزنامه ها می نویسند قانون نانوشته ای هست به نام قانون بقای مقاله است که میگوید: علم در جهان ثابت است، نه تولید میشود و نه از بین میرود، بلکه از مقالهای به مقاله دیگر تبدیل میشود.
امروز مشغول جستجو در وب بودم تا برای مقاله جدیدم خوراک مناسبی دست و پا کنم. تیتری اشنایی به چشمم خورد. با این ذهنیت که یکی از مقالاتم در یک وب سایت ناشناخته کار شده روی ان کلیک کردم. سر از سایت همشهریآنلاین در آوردم و مقالهای که تمام مفاهیمش برایم اشنا بود اما نوشته من نبود. شک کردم که آیا در روزگاری دور من این مقاله را از همشهری دزدیدهام یا آنها. تنها مقایسه تاریخ مقالات بود که حقانیت مرا اثبات کرد. خودتان مقایسه کنید: این و این
تغییر و تحول یک مقاله در وبسایتها اتفاق غریب و تازهای نیست. بسیاری از مقالات روزنامهها بلافاصله پس از انتشار٬ بدون اجازه٬ در انواع و اقسام وبسایت ها کپی پیست میشوند. منتها آنها که منصفترند نام نویسنده و منبع را بالای مقاله باقی میگذراند، بعضیها نامی نمیزنند و عدهای نام تازهای روی مقاله میگذارند که با محتوای مطلب متناسبتر است.
پ.ن: نه اینکه از این اتفاق جا بخورم یا ناراحت شوم. همینطور من باب خالی نبودن عریضه عرض کردم
